ایطل
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ایطل . [ اَ طَ ] (ع اِ) (از «اطل ») خاصرة. (از بحر الجواهر). تهیگاه . ج، ایاطیل . (آنندراج ). تهیگاه مردم و آن ِ اسب . ج، ایاطیل . (مهذب الاسماء).
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ایطل . [ اَ طَ ] (ع اِ) (از «اطل ») خاصرة. (از بحر الجواهر). تهیگاه . ج، ایاطیل . (آنندراج ). تهیگاه مردم و آن ِ اسب . ج، ایاطیل . (مهذب الاسماء).