ایفده
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ایفده . [ ف َ دَ / دِ ] (ص ) سبکسار و بیهوده گوی . (جهانگیری ) (برهان ). سبکسار و بیهوده گوی . لاف زن . (از ناظم الاطباء). رجوع به ایغده شود. ♦ ایفده سری ؛ سبکساری : این ایفده سری چه بکار آید ای فتی دریاب دانش این سخن بیهده مگوی . رودکی .