واژه‌جو

ایقار

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

ایقار. (ع مص ) (از «وق ر») بار کردن . (از اقرب الموارد) (منتهی الارب ) (آنندراج ). ◄ گران بار شدن . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (از اقرب الموارد) (ناظم الاطباء). ◄ کفانیدن ساق و استخوان را و شکوخانیدن . (منتهی الارب ) (آنندراج ). کفانیدن ساق ستور و شکستن استخوان آن . (ناظم الاطباء).

معنی ایقار | واژه‌جو