ایقاظ
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ایقاظ. (ع مص ) (از «ی ق ظ») بیدار کردن از خواب . (آنندراج ) (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). بیدار کردن . (غیاث اللغات ). ◄ گرد برانگیختن . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (تاج المصادر بیهقی ) (از اقرب الموارد).
ایقاظ. [ اَ ] (ع ص، اِ) ج ِ یقظ. (آنندراج ) (ناظم الاطباء) : همچو آن اصحاب کهف از راه جود می چرم ز ایقاظ نی بل هم رقود. مولوی .