ایقاف
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ایقاف . (ع مص ) (از «وق ف ») ایستادن . (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد) (آنندراج ). ◄ بازایستادن از کاری . (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد) (تاج المصادر بیهقی ) (ناظم الاطباء). ◄ وقف کردن بر مساکین چیزی را. ◄ خاموش بودن . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (آنندراج ).