ایلاتی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ایلاتی . (ص نسبی ) (مرکب از ایل ترکی و آتی علامت جمع (یا ات + ی ) و این نوع نسبت در دهاتی و روآتی نیز هست ) منسوب به ایلات . ♦ زندگی ایلاتی ؛ زندگی به روش مردم چادرنشین . چون مردم ایلات . چون زندگی مردم ایل .
ایلاتی . (اِخ ) طایفه ایست ازطوایف کرمان و بلوچستان و مرکب از چهل خانوار است . محل سردسیر آنان کوهستان و سردسیر و گرمسیر آنان جیرفت و رودبار می باشد. (جغرافیای سیاسی کیهان ص ٩٤).