ایلاد

[ ع. ] (مص م.) زایاندن، زایانیدن.<br>

[ ع. ] (مص م.) زایاندن، زایانیدن.

ایلاد. (ع مص ) (از «ول د») زادن . (منتهی الارب ) (آنندراج ). زائیدن . (غیاث ). تولید. تولد کردن . ◄ باعث شدن : یولد الحرم ریاحاً مغصا. (ابن البیطار). ◄ نزدیک زادن رسیدن زن . (منتهی الارب ) (آنندراج ). وقت زادن آمدن . (تاج المصادر بیهقی ).