ایلة
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ایلة. [ اَ ل َ ] (اِخ ) شهرکیست [ از شام ] بر کران دریای قلزم نهاده بر حد میان بادیه ٔ مصر و شام . (حدود العالم ) (معجم البلدان ). شهری است میان ینبع و مصر و عقبه ٔ آن مشهور است و از آنست عقیل بن خالد و خویشان او و یونس بن یزید و اقارب وی . (آنندراج ). بندر قدیم کنار خلیج عقبه . عقبه ٔ حالیه نزدیک یا بر محل آن واقع است و در قدیم گذرگاه میان مصر و اواسط بلاد عرب و نیز میان بنادر فینیقیه وجنوب جزیرةالعرب بود و بنی اسرائیل در عبور از مصر به کنعان از آنجا گذشته اند. عزیا پادشاه یهودیه آنرا بنا نهاد و در زمان سلطنت آخار بتصرف آرامیان درآمد.(دایرة المعارف فارسی ). و اکنون ایله را بیت المقدس گویند. (تاریخ سیستان ). و از اشتران جمازه یکی بود ایله خواندندی که آنرا ملک ایله فرستاده بود. (مجمل التواریخ و القصص ص ٢٦٤) ایلیا. رجوع به ایلیا شود.
ایله . [ ل ِ ] (اِخ ) دهی است از دهستان مشهدریزه میان ولایت باخرز بخش طیبات شهرستان مشهد، دارای ٢٥٠ تن سکنه . آب آن از قنات، محصول آن غلات، زیره و شغل اهالی زراعت، مالداری و کرباس بافی است . (ازفرهنگ جغرافیایی ایران ج ٩).