ایلک
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ایلک . [ ل َ ] (اِخ ) رجوع به ایلک خان شود.
ایلک . [ ل َ / اَ ل َ ](اِخ ) نام پادشاه یغما که ترکستان باشد. (برهان ). نام پادشاه ترکستان . (آنندراج ). پادشاه سرزمین ایلک را گویند و چون مرتبه ٔ او از خانهای توران فزونتر است بمعنی سردار و سرخیل نیز استعمال کنند : هر چند مهار خلق بگرفتند امروز تکین و ایلک و پیغو. ناصرخسرو. تا ایلک و خان قبله ٔ یغما و تتارند جز درگه تو قبله مباد ایلک و خان را. ابوالفرج رونی . به بزمگاه تو شاهان و خسروان خُدّام به رزمگاه تو خانان و ایلکان حُجّاب . مسعودسعد. کدام خان که نبودست پیش تو ایلک کدام میرکه او نیست نزد تو سرهنگ . مسعودسعد. بیا ای خسرو خوبان ایلک که بی تو جان شیرین گشت مهلک . هندوشاه .
ایلک . [ ل َ / اَ ل َ ] (اِخ ) نام شهری است در ترکستان منسوب بخوبان . (برهان ). ملکی است از ترکستان . (آنندراج ) (از ناظم الاطباء). ملکی است در ترکستان به حسن معروف . (رشیدی ).