ایمة
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(اِ مَ) [ په. ] (ق.) اکنون، این دم.<br>
فرهنگ فارسی معین
(اِ مَ) [ په. ] (ق.) اکنون، این دم.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ایمة. [اَ ی ِم ْ م َ ] (ع اِ) ائمه . ج ِ امام . (غیاث اللغات ) (آنندراج ) (فرهنگ فارسی معین ). پیشوایان و امامان . ♦ ایمه ٔ اثناعشر ؛ دوازده امام . (از ناظم الاطباء). رجوع به ائمه شود. ♦ ایمه ٔ جماعت ؛ پیشنمازان .
ایمة. [ اَ م َ ] (ع اِ) بیوکی . (منتهی الارب ) (از آنندراج ). بیوکی و عروسی . (ناظم الاطباء). و منه الحدیث : انه کان یتعوذ من الایمة. (منتهی الارب ).
ایمة. [ اَ م َ ] (ع مص ) ناکدخدا ماندن زن . (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). و چنین است بی زن ماندن مرد. (از اقرب الموارد). بی شوهر شدن زن و بی زن شدن شوهر. (تاج المصادر بیهقی ) (المصادر زوزنی ).
واژگان فارسی سره واژهدان
رهنمودان، پیشوایان