ایمن گشتن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ایمن گشتن . [ م ِ گ َ ت َ ] (مص مرکب ) مطمئن شدن . مصون گشتن . در امان و امن قرار گرفتن : از آب خوش و خاک یکی گل بسرشتم کردم سرخمتان بگل و ایمن گشتم . منوچهری . از برف نو بنفشه گر ایمن گشت ایدون چرا چو جامه ٔ ترسا شد. ناصرخسرو. بی اصل ... چون ایمن و مستغنی گشت بتیره کردن آب خیر... گراید. (کلیله و دمنه ).