ایناقی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ایناقی . [ اِ ] (اِخ ) اسم طایفه ای از ایل کرد ایران که تقریباً پنجاه هزار خانوارند و در بلوک جوانروز ییلاق کوه شاهو و قشلاق سوخیل مسکن دارند و به اسم اعلی جد خود ایناق بیک مشهورند. (جغرافیای سیاسی کیهان ص ٥٨).