اینهمه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اینهمه . [ هََ م َ / م ِ ] (ق مرکب ) اینقدر. (آنندراج ). به این بسیاری و به این زیادی و همه اینها. (ناظم الاطباء). این اندازه . (فرهنگ فارسی معین ) : بتو بازگردد غم عاشقی نگارا مکن اینهمه زشت یاد. رودکی . ما بر اینهمه صبر نمی کردیم . (تاریخ بیهقی ). لازمست آنکه دارد اینهمه لطف که تحمل کنندش اینهمه ناز. سعدی . با اینهمه جور وتندخویی نازت بکشم که خوبرویی . سعدی . بلبل از فیض گل آموخت سخن ورنه نبود اینهمه قول و غزل تعبیه درمنقارش . حافظ. حاصل کارگه کون و مکان اینهمه نیست باده پیش آر که اسباب جهان اینهمه نیست . حافظ. وعده ٔ وصل بفردا مفکن ای نوخط که جهان پا برکابست و زمان اینهمه نیست . صائب . ◄ بسیار. بسی . ◄ این مسافت . این فاصله . (فرهنگ فارسی معین ).