ایهاب
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ایهاب . (ع مص ) آماده نمودن . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (از اقرب الموارد) (ناظم الاطباء). ◄ دست دادن چیزی . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (از اقرب الموارد). ◄ همیشه بودن چیزی . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). یقال : اوهب له الشی ٔ. (منتهی الارب ).