ایه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ایه . [ هََ / هَِ ] (ع اِ فعل ) کلمه ایست که در وقت بازداشتن از چیزی گویند یعنی بس کن . (آنندراج ). کلمه ٔ زجر است یعنی بس است . کلمه ایست که در بیزاری از چیزی استعمال کنند. (ناظم الاطباء). ◄ امر است به سکوت یعنی خاموش باش . (منتهی الارب ).