ایوا
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ای وا. [ وَل ْ لاه ] (ع صوت ) به معنی «آری بخدا» در مقام تصدیق و اعتراف به برتری کسی گفته میشود. (فرهنگ لغات عامیانه ). در تداول هنگامی بکار برند که خواهند نهایت تصدیق و تحسین را ابراز دارند و یا آنکه بصورت استهزا و خلاف آن را نشان دهند. ♦ ای واﷲ گفتن (آوردن ) ؛ اقرار و اعتراف به فضیلت کسی کردن در کار معین . (فرهنگ لغات عامیانه ). ۩ سپر انداختن . بر حریف مذعن شدن .
ایوا. [ اَ / اِ ] (صوت ) ای وای . (آنندراج ). رجوع به ای وای شود.