باب السول
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
باب السول . [ بُس ْ سو ] (اِخ ) دروازه ای است در طلیطله . مؤلف الحلل السندسیة آرد: پس از پیمودن مسافتی بمیزان پنج دقیقه از باره ای که اعراب برآورده اند به دروازه ای میرسیم آنرا نیز اعراب بنیان نهاده اند. و آنرا باب السول می نامند. گویند دروازه ٔ مزبور در سال ١١٠٠ م . بنا شده است یعنی پس از استرداد اسپانیا طلیطله را ولی بنای آن بسبک معماری عربی است . (الحلل السندسیه ج ١ صص ٤٣٦ - ٤٣٧). باب سول در قدیم دروازه ٔ حقیقی طلیطله بوده است و مورخان در تاریخ این دروازه هم رای نیستند. برخی گویند در روزگار الادفونش ششم (الفونس ٦) ساخته شده است و گروهی بر آنند که در پایان روزگار عرب برآورده شده است .