باب خراسان
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
باب خراسان . [ ب ِ خ ُ ] (اِخ ) یکی از چهار دروازه ٔ باروی بغداد بسوی مشرق که مستظهر باﷲ احمدبن المقتدرساخت و چون خلافت به مستظهر باﷲ احمدبن المقتدر رسیدآنرا بارو و خندق به آجر ساخت . دو بارو بطرف شرقیش که آنرا حرمین خوانند هجده هزار گام است و چهار دروازه دارد، باب خراسان و باب خلج و باب الحلبة و باب السوق السلطان ... (نزهة القلوب چ لیدن ج ٣ ص ٣٤). و رجوع به تاریخ الحکماء قفطی ص ١٣٥، ١٤٠، و کتاب الوزراءو الکتاب چ مصر و اخبار الراضی باﷲ و المتقی ﷲ چ ١٩٣٥ م . ص ٢٣٤ و عیون الانباء ص ١٥٤ و تاریخ بغداد شود.