باب دستانی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
باب دستانی . [ دَ ] (اِخ ) ابوالحسن علی بن حسن بن نصربن خراسان بن عبداﷲ باب دستانی، فقیهی حنفی وفاضلی موثق بود و در صفر سال ٣٦٨ هَ . ق . در سمرقنددرگذشت . (از معجم البلدان ). ابوالحسن علی بن حسن بن نصربن خراسان بن عبداﷲبن طلحةبن قیس بن ثعلبةبن مالک بن خویشان قیشی باب دستانی از مردم باب دستان یکی از محلات سمرقند بود که از فضلای ثقة بود و راستگوی و از فقهای صاحب رأی گرائیده بسوی دانش و حدیث و در سمرقند بسال ٣٦٨ هَ . ق . به ماه صفر رحلت کرد. (احوال و اشعار رودکی، نفیسی ج ١ س ٤٥٣ بنقل از انساب سمعانی ).
باب دستانی . [ دَ ] (ص نسبی ) منسوب بباب دستان .رجوع به باب دستان شود. (معجم البلدان ) (سمعانی ).