باباافضل کاشانی | رباعیات | رباعی شماره ۱۵۰

ای پای شرف بر سر افلاک زده وی دم همه از خلعت لولاک زده و آنگه به سرانگشت ارادت، یک شب درع قصب ماه فلک چاک زده