باباافضل کاشانی | رباعیات | رباعی شماره ۱۷

هر نقش که بر تخته هستی پیداست آن صورت آن کس است کان نقش آراست دریای کهن چو بر زند موجی نو موجش خوانند و در حقیقت دریاست