باباافضل کاشانی | رباعیات | رباعی شماره ۲۳

در بادیه عشق دویدن چه خوش است وز خیر کسان طمع بریدن چه خوش است گر دست دهد صحبت اهل نفسی دامن ز زمانه در کشیدن چه خوش است