بابابیکی

بابابیکی . [ ب َ ] (اِخ ) (درویش ...) میرزا عمر بعد از گرفتن برادر و گریختن پدر به فراغت هرچه تمامتر باستمالت سپاهی و رعیت پرداخت و در آن اثنا درویشی بابابیکی نام در مراغه پیدا شده کرامات و خارق عادات ظاهر ساخت و میرزا عمر به قتل درویش حکم فرمود و بابا در حین عزیمت سفر آخرت بر زبان راند که روزی ما چنین مقدر بود اما معلوم خواهد کرد که بعد از این چه فتنه ها حادث خواهد شد. چون از واقعه ٔ بابا سه روز گذشت در هفتم محرم الحرام سنه ٔ ثمان و ثمانمائه خبر مخلص میرزا ابابکر متواتر گشت ... (حبیب السیر چ خیام ج ٣ ص ٥٦١).