بابانوروز
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بابانوروز. [ ن َ / ن ُ ] (اِ مرکب ) در اصطلاح کودکان پیری که به شب نوروز (شب اول سال ) جامه ٔ نو و شیرینی و بازیچه برای کودکان آرد. نظیر پاپانوئل و بُن اُم ژانویه ٔ اروپائیان، در اعیاد نوروز بازیگران به اشکال گوناگون در کوچه ها و بازارها با ساز و نقاره و رقاص می گشتند و بر در دکانهاایستاده و سنگ و ساز میزدند و میگفتند : بابانوروز صغیرم سالی یک روز فقیرم .