بابانک بالا
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بابانک بالا. [ ن َ ک ِ ] (اِخ ) دهی از دهستان حومه ٔ بخش مرکزی شهرستان شیراز در ٢٠ هزارگزی جنوب خاوری شیراز. کنار راه فرعی شیراز به گشنگان . دامنه، معتدل مالاریائی . سکنه ٔ آن ١١٥ تن . آب آن از چاه و محصول آن غلات، تنباکو، تریاک، صیفی جات و شغل اهالی زراعت و قالی بافی است . (فرهنگ جغرافیائی ایران ج ٧).