باباگرگر
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
باباگرگر. [ گ َ گ َ ] (اِخ ) دهی جزء دهستان آتش بیگ بخش سراسکند شهرستان تبریز. ٣٠هزارگزی جنوب باختر سراسکند و ٣ هزارگزی شوسه ٔ تبریز - میانه . کوهستانی، معتدل . سکنه ٔ آن ١٧٨تن، شیعه . آب آن از چشمه و محصول آن غلات و حبوبات و شغل اهالی زراعت و گله داری است و راه مالرو دارد. (فرهنگ جغرافیائی ایران ج ٤).