بابای

بابای . (اِخ ) (پدر و مادر من ) و او جد بعضی اشخاص بود که به بابل به اسیری برده شدند و با زرّو بابل برگشتند (کتاب عزرا ٢:١١، کتاب نحمیا ٧:١٦) و بیست وهشت تن از بنی بابای با عزرا از بابل مراجعت کردند. (عزرا ٨:١١) و چهار تن از اینان به اورشلیم رفتند تا با زنان بیگانه تزویج کنند (عزرا ١٠:٢٨). (از قاموس کتاب مقدس ).