بابل پشت
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بابل پشت . [ ب ُ پ ُ ] (اِخ ) یکی از نواحی مشهدسر. (سفرنامه ٔ مازندران و استرآباد رابینو ص ١١٦ قسمت انگلیسی چ قاهره ١٣٤٢ هَ . ق .). دهی از دهستان پازوار بخش بابلسر شهرستان بابل در ٣هزارگزی جنوب بابلسر، کنار شوسه ٔ بابل به بابلسر. دشت، معتدل مرطوب، مالاریائی . دارای ٥١٥ تن سکنه . آب آن از چاه است . محصول آن صیفی، پنبه، غلات، کنجد و شغل اهالی زراعت است . (فرهنگ جغرافیائی ایران ج ٣).