بابلان
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بابلان . [ ب ُ ] (اِخ ) دهی جزء دهستان کلخوران بخش مرکزی شهرستان اردبیل در ٥هزارگزی شمال اردبیل، ٣هزارگزی شوسه ٔ اردبیل - آستارا. جلگه، معتدل، دارای ٨٧ تن سکنه . آب آن از رودخانه ٔ بالخلو و چشمه . محصول آن غلات و شغل اهالی زراعت و گله داری است . راه مالرو دارد. (فرهنگ جغرافیائی ایران ج ٤).