بابکی

بابکی . [ ب َ ] (ص نسبی ) نسبت به بابکیه و ایشان طایفه ای از پیروان بابک بن مردس [ مرداس ]اند و هم اکنون از فرقه ٔ بابکیه جماعتی بجبال بذین زندگی میکنند و تابع مقررات ناحیه ٔ آذربایجانند و موسوم به خرمیه میباشند و آنها در هر سال شب خاصی دارند که در آن شب زنان و مردان گرد هم آیند و چراغ ها را خاموش کنند و در هم آویزند و هر مردی بر هر زنی ظفر یابد با او آرام گیرد و با این تبه کاری مدعی نبوت مردی شروین نام از پادشاهان خویش اند که پیش از اسلام میزیسته و معتقدند که وی از محمد مصطفی (ص ) و دیگر پیغمبران برتر بوده است و تا هم اکنون در محافل و خلوت و مناجات نام او را بر زبان میآورند. رجوع به بابکیه شود. (از انساب سمعانی برگ ٥٩ الف ).

بابکی . [ ب َ ] (ص نسبی ) منسوب ببابک جدّ مادری اردشیر مؤسس سلسله ٔ ساسانی : هر آنکس که بد بابکی در ستخر بآگاهی شاه [اردشیر] کردند فخر. فردوسی . تخت کیان بابک است سعد فلک بابکی من ز پی فال سعد بابکیم بابکی . خاقانی .