باتنه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
باتنه . [ ] (اِخ ) محلی در حدود نصیبین : تراژان از دو سمت بنای تعرض را گذارد. اول از صفحه ای که معروف به آن ته می سیا، و بین فرات و رود خابور واقع بود و دوم از طرف باتنه و نصیبین . (ایران باستان ج ٣ ص ٢٤٧٩).
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
باتنه . [ ] (اِخ ) محلی در حدود نصیبین : تراژان از دو سمت بنای تعرض را گذارد. اول از صفحه ای که معروف به آن ته می سیا، و بین فرات و رود خابور واقع بود و دوم از طرف باتنه و نصیبین . (ایران باستان ج ٣ ص ٢٤٧٩).