باخذی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
باخذی . (اِخ ) باختر. یکی از شانزده مملکت اوستائی است بدینقرار: ١- اَیران وَاِج َ= مملکت آریاها. ٢- سوغَدَه = سغد. ٣- مورو= مرو. ٤- باخذی = باختر. ٥- نیسایه، بعضی با محلی در دوفرسخی سرخس و برخی با نیشابور تطبیق میکنند. ٦- هراَی وَ= هرات . ٧- وای کرِت َ= کابل . ٨- اورو طوس یا غزنه . ٩- وَهرگان = گرگان . ١٠- هَرهَوواتی = رخج در جنوب افغانستان . ١١- ای تومنت = وادی هیلمند. ١٢- رَگ َ= ری . ١٣- شَخَر یا چَخَر= شاهرود. ١٤- وَرِن َ= صفحه ٔ البرز یا خوار. ١٥- هَپت هَیندو= پنجاب هند. ١٦- ولایاتی که در کنار رودخانه ٔ رنگاست و سر [یعنی مدیر] ندارد و معلوم نیست کجا بوده است . (ایران باستان ص ١٥٦) (فرهنگ ایران باستان ص ٢٨٥).