باخرم
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
باخرم . [خ ُرْ رَ ] (اِخ ) دهی از دهستان سورسور بخش کامیاران شهرستان سنندج در ٤٢هزارگزی شمال خاوری کامیاران، یک هزارگزی شمال رودخانه ٔ گاورود. کوهستانی، سردسیر. دارای ١٧٧ تن سکنه . آب آن از رودخانه و چشمه است . محصول آن غلات، لبنیات، توتون و شغل اهالی زراعت و گله داری . راه مالرو دارد. (فرهنگ جغرافیائی ایران ج ٥).