باد برین

باد برین . [ دِ ب َ ] (ترکیب وصفی، اِ مرکب ) باد صبا را گویند و آن از مابین مشرق و شمال وزد. (برهان ). باد صبا چه بر بمعنی بالاست و باد صبا محل وزیدن آن از مطلع ثریاست تا بنات نعش، چون قطب شمال را نسبت بقطب جنوب در اکثر معموره برتریست بدین سبب آنرا باد برین خوانند. (آنندراج ) (انجمن آرا) (صحاح الفرس ). باد صبا. (حاشیه ٔ فرهنگ اسدی خطی نخجوانی ) (معیار جمالی ). نسیم الصبا : گیتیت چنین آمد گردنده بدینسان هم باد برین آمد هم بادفرودین . رودکی . و رجوع به باد بری، باد فرودین، باد صبا، باد فروردین، باد فوردین شود. ◄ و بعضی باددبور را باد برین گویند چنانکه شمس فخری گفته است : بزیر چرخ برین بی مثال فرمانت ز سوی غرب نیارد وزید باد برین . (از برهان ). فرهنگ جهانگیری و سروری و آنندراج شعر فوق راشاهد برای باد صبا آورده اند. بادی که از سوی مغرب جهد و آنرا باد فرودین و باد خوردین نیز گویند. (شرفنامه ٔ منیری ). مؤلف آنندراج گوید: «اینکه بعضی باد جنوب گفته اند که ضد شمال است سهو کرده اند و آن باد فرودین است برخلاف باد برین ». رجوع به باد دبور شود.