باد بهاری

باد بهاری . [ دِ ب َ ] (ترکیب وصفی، اِ مرکب ) بادی که بموسم بهار وزد : باد بهاری بآبگیر برآمد چون رخ من گشت آبگیر پر از چین . عماره ٔ مروزی . گرمای حزیران را، مر سردی دی را مر باد بهاری را، مر باد خزان را. ناصرخسرو.