باد رنگین
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
باد رنگین . [ دِ رَ ] (ترکیب وصفی، اِ مرکب ) کنایه از شعر و بیت است که قصیده و غزل و قطعه و رباعی باشد. (برهان ). کنایه از شعر و غزل . (شرفنامه ٔ منیری ). کنایه از شعر نوشته اند لیکن چنین نیست بلکه اطلاق آن بر سبیل تخیل است و درین هر دو معنی فرقی است جلی . سنائی گفته : باد رنگین است شعرو خاک رنگین است زر خاک رنگین می فروش و باد رنگین می ستان . (از شرفنامه ٔ منیری ) (از انجمن آرا). شعر، چه قصیده و غزل باشد و یاقطعه و دوبیتی . (ناظم الاطباء). رجوع به شعوری ج ١ ورق ١٧٩ شود. ◄ نوعی از خیار باشد. (ناظم الاطباء). رجوع به بادرنگ شود. ◄ عرق النساء که پشت و کمر بگیرد.