باد فتق

باد فتق . [ دِ ف َ ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب ) مرضی است که خایه بزرگ شود. (غیاث ) (آنندراج ) : بباد فتق براهیم و غلمه ٔ عثمان بدبه ٔ علی موش گیر وقت دباب . خاقانی . رجوع به بادگن و بادگند شود.