باد مسیحا
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
باد مسیحا. [ دِ م َ ] (اِخ ) و باد مسیح . کنایه از نفس عیسی علیه السلام است که مرده را زنده میکرد. (برهان ). معجزه ٔ حضرت عیسی علیه السلام . (شرفنامه ٔ منیری ). کنایه از نفس یعنی معجزه ٔ عیسی علیه السلام است که مرده را زنده میکرد و باد مسیح هم بدین معنی آمده . (هفت قلزم ). دم مسیحا. نفخه ٔ مسیح . دم عیسی : شبی باد مسیحا در دماغش نه آن بادی که بنشاند چراغش . نظامی . رجوع به باد و باد عیسی و باد مسیح و شعوری ج ١ ورق ١٥٠ شود.