باد کژ
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
باد کژ. [ دِ ک َ ] (ترکیب وصفی، اِ مرکب ) بادیست که بعربی آنرا نکبا گویند و محل وزیدن آن میان هر دو باد باشد عموماً و میان باد شمال و باد صبا بود خصوصاً. (برهان ) (آنندراج ). نکبا. (زمخشری ). بادی است که از چهار جهت مختلف بجهد. نکبا. (دهار). باد کج .