بادریس

بادریس . (اِ مرکب ) بادریسه . چرم یا چوبی باشد مدور که درگلوی دوک کنند بجهت آنکه ریسمانی که میریسند یک جا جمع شود و بعربی فلکه خوانند. (برهان ) (آنندراج ) (انجمن آرا) (ناظم الاطباء). چرمی مدور که در دوک بود. (شرفنامه ٔ منیری ). چرم یا چوب مدور میان سوراخ که در دوک کنند. (رشیدی ). برخاج . (فرهنگ دمزن ) : فکرتش علم خانه ٔ شبلی منطقش وعظنامه ٔ ذوالنون پرده دوز محلت علمش بادریس خلافت مأمون کرده فیض انامل کرمش خاک بر فرق دجله و جیحون . ؟ (از عقدالعلی ). با آبروی عدل تو ای بادریس آسمان از کرده های خویشتن خود را پشیمان ساخته . شمس طبسی (از جهانگیری ). حَرْت ؛ گرد بریدن چیزی مانند بادریس . (منتهی الارب ). رجوع به شعوری ج ١ ورق ١٦٦ شود. ◄ تخته ٔ گرد میان سوراخی باشد که بر سر چوب خیمه گذارند. (برهان ). کلیچه ٔستون خیمه را نیز بنابر مشابهت بدان بادریسه گویند.(آنندراج ) (انجمن آرا) (جهانگیری ) (رشیدی ). آن گرده ٔ چوبین میان سوراخ کرده که بر ستون خیمه کنند. (شرفنامه ٔ منیری ). کماچه ٔ دیرک خیمه . (ناظم الاطباء). بعربی فلکه خوانند. (رشیدی ). مهچه ٔ خیمه . کَرَبه . سپندوز.چناب . جاناغ . (دِمزن ). ◄ بادکش . (از آنندراج از قول برهان ). ◄ تابی را گویند که زنان بدوک دهند. (برهان ).تابی که بدوک میدهند. (ناظم الاطباء). ◄ بادزن . (برهان ) (ناظم الاطباء). ◄ گردش و دوران . (ناظم الاطباء).

بادریس . (اِخ ) (شاعر کتلونی ) معرب پادریس . ازشاعران و رجزسرایان اندلس ناحیه ٔ کتلونیه بود. (الحلل السندسیه ج ٢ ص ٢٢٨).