بادکوبه

بادکوبه . [ ب َ ] (اِخ ) باکوبه . باکو نام بندری است در ساحل دریای شور از شهر شماخی سه مرحله دور آنرا باکو... نیز گویند و پیوسته باددر و دیوار آن بلد را میکوبد لهذا خانه های بندر و شهر همه از سنگ و سطح خانه ها قیراندود است . گویند: ازبناهای پادشاه دادگر انوشیروان عادل بوده، چون ملوک شیروان خود را از اولاد و احفاد او میدانسته اند در تعمیر آن ساعی بوده اند و در جانب شرقی آن ولایت آتشکده ای از قدیم بوده و هنوز آثار آن باقی است، چنانکه اگر خواهند آتش اشتعال یابد اندکی آن زمین را حفر کنندو شعله از خارج بر زمین نمایند فوراً از زمین مشتعل شود چنانکه اگر در آن اراضی زراعتی باشد تمامی خواهد سوخت و چون خواهند خاموش شود قدری خاک بر آن ریزندمنطفی گردد و عجب تر آنکه اگر خواهند آن آتش را بجائی نقل کنند نیم زرع آن زمین را کنده انبانی را محاذی آن کنده دارند چون پرباد گردد سر انبان را محکم کرده هر جا که ضرورت افتد لوله ٔ آهنی بر لب انبار گذارند و شعله خارج بر لب لوله نمایند مادامی که باد در انبان است سر لوله مانند چراغ روشن و تابان خواهد بودو هنوز آتش پرستان از هندوستان نذر کرده پیاده بزیارت این آتشکده آیند و جمعی این معنی را دیده اند چون از غرایب بود نگاشته شد، واﷲ اعلم . ساغری گفته است : آمد آن خسرو خوبان جهان از باکو میخورد خون جهانی و ندارد باک او. (از آنندراج ) (از انجمن آرا). بادکوبه یعنی «بادکوبیده » وجه تسمیه ٔ مردم پسندی است برای نام باکو. (تذکرة الملوک چ ٢ ص ١٩٦). شهری در کنار دریای آسگون در شبه جزیره ٔ آپشرون دارای هشتصدهزار تن جمعیت و از متصرفات دولت روس (پایتخت فعلی جمهوری آذربایجان ) و گویند این شهر را انوشیروان بنا کرد و دارای آتشکده ٔ معتبری بود و معادن نفت آنجا مشهور است . (از ناظم الاطباء). رجوع به باکو و فرهنگ نظام و تاریخ رشیدی ص ٩٦ و سفرنامه ٔ مازندران و استرآباد رابینو ص ١٠٤ شود.

بادکوبه . [ ب َ ] (اِخ ) (جامع...) مسجدی از بناهای شیخ خلیل اﷲ است . در مسجد نوشته اند السلطان بن السلطان شیخ خلیل اﷲ تاریخ بنای آن هفتصدوهشتاد هجری میباشد وضع آن غریب و بطور شبستان ساخته شده تمام حیاط و مقصوره مسقف است . میان مسجد محوطه ٔ مربعی است که سقف ندارد. آنچه از قراین معلوم و مستفاد میگردد این محوطه از بنای مسجد قدیمتراست و بطرز سوریخانه که در حوالی بادکوبه و معبد هندوهاست بنا شده احتمال میرود که این نقطه در قدیم الایام معبد آتش پرستان بوده بعدها حکام یا سلاطین اسلام مسجد را دور معبد ساخته اند. (مرآت البلدان ج ١ ص ٩٨).