باذن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
باذن . [ ذَ ] (اِخ ) از قرای خاوران از اعمال سرخس است . (از معجم البلدان ). و سمعانی باذنه آورده است و گوید یکی از قرای خاوران در نواحی سرخس است .(الانساب سمعانی ). از قرای خابران از اعمال سرخس است . (مرآت البلدان ج ١ ص ١٦٤). رجوع به باذبین و باذین و باذنه و الوزراء و الکتاب ص ٢٧ و تاج العروس شود.