بار برگرفتن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بار برگرفتن . [ ب َ گ ِ رِ ت َ] (مص مرکب ) بار برداشتن از حیوان بارکش . ◄ حامله شدن . آبستن گشتن . باردار گشتن . باردار شدن : مادر موسی بار برگرفت . (ابوالفتوح ). ◄ بمجاز بار از دل کسی برگرفتن ؛ کنایه از کاستن رنج و اندوه کسی . تخفیف دادن آلام و رنجهای او : بار بی اندازه دارم بر دل از سودای عشقت آخر ای بیرحم باری از دلم برگیر باری . سعدی (خواتیم ). مرا رفیقی باید که بار برگیرد نه صاحبی که من از وی کنم تحمل بار. سعدی .