بار دریا
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بار دریا. [ رِ دَرْ ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب ) بمعنی ساحل دریا. کنار دریا. در پهلوی آمده : جای به ایشان ایدون تنگ بکرد که سپاه اردشیر را گذشتن نشایست و اردشیر خود تنها به بار دریا افتاد. (کارنامه ٔ اردشیر پاپکان ترجمه ٔ صادق هدایت ص ٢٠). رجوع به «بار» (اروندبار) شود.