بار شکسته
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بار شکسته . [ رِ ش ِ ک َ ت َ / ت ِ ] (ترکیب وصفی، اِ مرکب ) مجلس پادشاهی پایان یافته . بارگسسته . بهم خورده . تمام شده . خاتمه یافته : هرگز نشود دامن زایر بدر او از شِستَن و نایافتن بار شکسته . سوزنی . و رجوع به بار گسستن شود.