بار و بند

بار و بند. [ رُ ب َ ] (ترکیب عطفی، اِ مرکب ) مصالح هر چیز چون رشته برای تسبیح و دوال و امثال آن برای شمشیر. ملاطغرا در قسمیه گوید : بتسبیح شبنم که بی باروبند زگردش بود تا سحر بهره مند. و در محاوره بند و بار هم گویند. (آنندراج ). ◄ منسوب و متعلق به هر چیزی . (ناظم الاطباء).