واژه جو

باران باریدن

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

باران باریدن .[ دَ ] (مص مرکب ) نزول باران . فرود آمدن باران . باریدن باران . فروریختن باران . باران آمدن : عجب که بیخ محبت نمیدهد بارم که بر وی اینهمه باران شوق میبارم . سعدی (طیبات ).

معنی باران باریدن | واژه جو