بارانداز

(اَ) (اِمر.)۱ - بخشی از ساحل یا بندرگاه ک ه کشتی‌ها بار خود را آنجا بر زمین گذارند.<BR>۲- جایی که کاروان فرود می‌آید.<br>

(اَ) (اِمر.)۱ - بخشی از ساحل یا بندرگاه ک ه کشتی‌ها بار خود را آنجا بر زمین گذارند. ۲- جایی که کاروان فرود می‌آید.

بارانداز.[ اَ ] (اِ مرکب ) قسمتی از ساحل و یا بندرگاه و یا منزلی از راه که چارواداران یا کشتی ها و یا دیگر وسایل حمل و نقل مال التجاره و بار خود از ستور فروگیرند. قدسی گوید : از خس و خار درین دشت صدا می آید که درین منزل پرخوف مکن بارانداز. (از آنندراج ). رجوع به بارافکن شود. ◄ فروکش شدن . (غیاث ). فروکش کردن . ◄ مقام گزیدن . (غیاث ). رجوع به بارافکن شود.

واژه ثبت‌شده در فرهنگ املایی