بارانداز

بارانداز.[ اَ ] (اِ مرکب ) قسمتی از ساحل و یا بندرگاه و یا منزلی از راه که چارواداران یا کشتی ها و یا دیگر وسایل حمل و نقل مال التجاره و بار خود از ستور فروگیرند. قدسی گوید : از خس و خار درین دشت صدا می آید که درین منزل پرخوف مکن بارانداز. (از آنندراج ). رجوع به بارافکن شود. ◄ فروکش شدن . (غیاث ). فروکش کردن . ◄ مقام گزیدن . (غیاث ). رجوع به بارافکن شود.