بارانه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بارانه . [ ن َ / ن ِ ] (اِ) شه تیرکه چوب کلان مکان باشد. (آنندراج ) (دِمزن ). تره ٔ [ ظ: طره ٔ ] جلو عمارات . (ناظم الاطباء). رجوع به شعوری ج ١ ورق ١٩١ شود. ◄ نام رستنی است . (آنندراج ). بادرنجبویه . (ناظم الاطباء). بادرنگبویه . باردو. پاردو. (دِمزن ). رجوع به شعوری ج ١ ورق ١٩١ شود.